| Kraj | Polska |
| Województwo | wielkopolskie |
| Powiat | Piła |
| Miejscowość | |
| Powierzchnia | 29,85 ha |
| Wysokość n.p.m. | 81,8 m |
| Max długość | 1000 m |
| Max szerokość | 400 m |
| Śr. głębokość | 5,9 m |
| Max. głębokość | 15,6 m |
| Objętość |
choć nieco wydłużony kształt w kierunku północno-zachodnim.
Obrzeża zbiornika od strony północnej, zachodniej i wschodniej przechodzą w strome zbocza porośnięte lasem
mieszanym. Natomiast od południa brzeg jest łagodny i graniczy z bagnami.
Rzeka Rurzyca wpada do zbiornika przy północno-zachodnim jego brzegu już jako rzeka o znacznej szerokości
(ok. 4 m). Wypływa zaś po stronie południowo-wschodniej.
Na tym odcinku zaliczana jest do wód górskich aż do ujścia do Rzeki Gwdy.
Dno zbiornika jest dość muliste, na wypłyceniach porośnięte roślinnością zanurzoną, mniejsza jest również
przejrzystość wody. Rybostan jest zbliżony do występującego w poprzednich akwenach.
Rzadziej trafia się karp, częściej jednak lin. Szczególną przyjemność sprawia tu łowienie dorodnych „garbusów”.
Biorą one bardzo żarłocznie.
Jezioro Dąb jest ostatnim w omawianym ciągu. Jego otoczenie jest nieco mniej malownicze, za to bardziej
„dzikie” i trudno dostępne.
Dla wędkarzy wyznaczony jest parking do samochodów. Akwen prawie na całej długości (80 proc.) porośnięty jest
trzciną i sitowiem, miejscami okalają go gęste krzewy i drzewa.
Można powiedzieć, że jezioro Dąb położone jest w głębokim kotle doliny Rurzycy.

















