| Kraj | Polska |
| Województwo | Wielkopolskie |
| Powiat | Piła |
| Gmina | Białośliwie |
| Mieszkańców | 396 |
| Kod pocztowy | 64-930 |
| Wysokość n.p.m. |
|
| Tablice rejestracyjne | PP |
nad Notecią przy drodze wojewódzkiej nr 190. Miejscowość jest siedzibą gminy Białośliwie.
Pierwsza wzmianka o istnieniu Białośliwia pochodzi z 1216. Było wówczas własnością możnego rodu Pałuków.
W okresie zaboru pruskiego w XIX w. nastąpił bardzo znaczny rozwój demograficzny i gospodarczy osady. W 1851 uruchomiono linię kolejową Krzyż-Piła-Bydgoszcz.
Rozbudowano port rzeczny na Noteci. Wskutek pruskiej kolonizacji w okresie tym ludność niemiecka stanowiła ponad połowę mieszkańców.
Niemcy wznieśli w Białośliwiu dwie świątynie. Pierwsza z nich przeznaczona dla wiernych kościoła luterańskiego była małą szachulcową budowlą otoczoną cmentarzem z dominującym pomnikiem Marcina Lutra.
Drugą, większą w stylu neogotyckim przeznaczoną dla wiernych kościoła ewangelicko-unijnego zaczęto wznosić w 1857. Oba te kościoły nie zachowały się do dziś.
W 1921, czyli już w wolnej Polsce Białośliwie zamieszkiwało 2016 mieszkańców z czego 1302 katolików. W 1923 Prymas Polski kard. Edmund Dalbor utworzył parafię rzymskokatolicką w Białośliwiu. Projekt nowego kościoła poświęconego w listopadzie 1929 wykonał architekt Kazimierz Ulatowski.
W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Białośliwie.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa pilskiego.
















