| Kraj | Polska |
| Województwo | wielkopolskie |
| Powiat | pilski |
| Gmina | Wysoka |
| Mieszkańców | 2703 |
| Kod pocztowy | 89-320 |
| Powierzchnia | |
| Wysokość n.p.m. |
|
| Tablice rejestracyjne | PP |
30 czerwca 2016 roku miasto liczyło 2703 mieszkańców.
Prywatne miasto szlacheckie lokowane w 1505 roku położone było w XVI wieku w województwie kaliskim.
Położenie
Wysoka leży 20 km na wschód od Piły 5 km na północ od trasy krajowej nr 10, na Pojezierzu Krajeńskim, na pagórkowatym, polodowcowym terenie.
Przez miasto przebiega droga wojewódzka nr 190 Gniezno-Krajenka oraz nieczynna linia kolei wąskotorowej do Łobżenicy i Białośliwia.
Pod względem historycznym Wysoka leży na obszarze dawnej Krajny.
Historia
Miejscowość istniała już w XIII wieku – pierwsza wzmianka pochodzi z 1260 roku.
Wysoka była centrum znacznego terytorium stanowiącego własność Mikołaja Łodzi z nadania Bolesława Pobożnego.
Znajdowała się wówczas na Przedgórzu (od strony Wysokiej Wielkiej). Od 1505 roku obok wsi Wysoka Wielka wymieniane jest miasto Wysoka, które było własnością szlachecką, m.in. Kościelskich i Tuczyńskich.
Po wielkim pożarze miasta w 1772 roku wystawiono nowy przywilej miejski. 2 stycznia 1919 roku władzę w mieście objęli powstańcy wielkopolscy.
Utworzono polską Radę Ludową i Straż Obywatelską. Wysoka była jedną z najbardziej na północ wysuniętych placówek powstańczych.
Jednak już 4 stycznia Niemcy z Piły opanowali miasto. Kontrataki Polaków z Wyrzyska nie powiodły się.
Wysoka wróciła do Polski na mocy traktatu wersalskiego w styczniu 1920 roku. W październiku i listopadzie 1939 roku na stoku Góry Wysokiej hitlerowcy rozstrzelali 19 Polaków.
W okresie okupacji niemiecka administracja nazistowska zmieniła nazwę miasta na niemieckie. Weißeck (1942–1945).


















